De titel past wel in het paasverhaal, maar het gaat over het laatste boek van Maarten ’t Hart. Ik heb het met veel plezier gelezen. Het is niet echt een roman, maar het zijn de herinneringen van Maarten aan zijn moeder, die op 92 jarige leeftijd is overleden. Niet alleen positieve herinneringen zijn het, maar Maarten schrijft liefdevol kritisch over zijn moeder. Daarbij het sausje cynisme over alles wat met de kerk en de strenge leer te maken heeft maken dit boek tot een aanrader. De omschrijving van de laatste periode van het leven van Lena, het aftakelingsproces door de ouderdom, was een flashback van wat wij meemaakten tot vorige maand met mijn schoonmoeder.