Op het Mr Visserplein stond de Portugese synagoge uitnodigend open. Een bezoek paste prachtig bij onze uitstap waarbij we op zoek waren naar de Joodse geschiedenis van Amsterdam. Dit bezoek viel onder de categorie ‘onverwacht is op zijn best’, want wat een bijzonder gebouw is dit! Voorzien van audiotour dwaalden we uren in en rond de grootste synagoge van de wereld. De  synagoge, snoge genaamd, is nog in 17e eeuwse staat en heeft geen verwarming en geen electriciteit. Het was dan ook steenkoud binnen. Er zijn veel raampartijen. Je bent dus overdag afhankelijk van het licht van buiten. Een paar keer per jaar wordt er een grote bijeenkomst / concert gehouden. Dan steken ze alle kaarsen aan door het hele gebouw. Er gaan wel duizend kaarsen per keer doorheen. Het lijkt me geweldig om zo’n sfeervolle dienst bij te mogen wonen. Ik ga de agenda in de gaten houden. Met behulp van de audiotour zijn we veel te weten gekomen over de cultuur van de Portugese Joden in Amsterdam. Hun tradities en gebruiken leven nog steeds voort in de nog maar kleine gemeenschap. Allerlei bijzondere gebruiksvoorwerpen, zoals de Tora rollen, hoorns van os(?), goud, brocaat en zilverschatten, een hemel waar trouwplechtigheid wordt gehouden, zijn te zien. Er wordt nadrukkelijk bij verteld dat alles nog in gebruik is, als men het nodig heeft. Je kunt dus zomaar tijdelijk een lege vitrinekast aantreffen. Een levende geloofsgemeenschap. Je kon buiten om lopen. Daar zag je nog allerlei gebouwen, waar je ook vrij toegang had. Zo was er een winterkerk. Daar brandde de verwarming wel, fijn voor de gebedsgangers. En een vergaderzaal met het wapen van een rijzende Fenix verwerkt in het tapijt. Ook een wereldberoemde Joodse bibliotheek Ets Haim is er gehuisvest. Zo was er overal een verhaal achter, mooi om te horen.Terwijl we buiten om de synagoge liepen , zagen we eindelijk de trap om naar de damesgalerij te gaan. Beneden binnen hadden we al gezocht, maar daar was niets dan een in/uitgang. Ja, want het is nog steeds zo dat mannen en vrouwen gescheiden een gebedsdienst bijwonen. De reden is tweeërlei:  vrouwen hebben geen taken bij een dienst en de mannen mogen niet afgeleid worden. Daarom zitten ze boven achter een vrij gesloten hek.  Ondanks de traditionele gebruiken vond ik toch dat de gemeenschap heel veel openheid uitstraalde. De uitleg over alles is uitgebreid en duidelijk. Iedereen is welkom. Weliswaar moet je hun tradities in acht nemen. Als er geen dienst is mag je echt overal binnenlopen en kijken. Wel moeten de mannen in de Synagoge een keppeltje op, ongeacht of er een dienst is of niet.  Het was een indrukwekkend bezoek.