Klik klikkerdeklik klik

Ze worden gek van mij. Ik doe een vervolgcursus fotografie met opdrachten. Als je een portret moet maken is er iemand uit je omgeving de klos. In dit geval is het manlief. Maar ook onze dochter moet eraan geloven. Er zijn drie opdrachten te vervullen:

– gewoon portret, zeg maar geschikt voor je Facebook account,

– de geportretteerde moet met iets wat zijn passie is op de foto, dat is in Sjaaks geval zijn gitaar,

–  een foto van een tweetal, de geportretteerde samen met ander mens of dier. Daarbij moet je zien, dat er een bepaalde chemie tussen beiden is. Het werd dus vader en dochter samen.

Het is hartstikke moeilijk om aan alle fotografie-eisen te voldoen. Onze ‘juf’ is heel streng in haar beoordelingen. Die kritieken kunnen alle cursisten lezen. Uiteraard met de bedoeling er van te leren. Ik denk dat het ook zo werkt, dat je leert van elkaars ‘fouten’ , maar je raakt ook wel wat gefrustreerd. En dat is dan eigenlijk, ik spreek voor mezelf, omdat je niet zo goed kunt omgaan met kritiek. Ik weet heus, dat mijn foto’s niet perfect zijn. Ik heb nog veel te leren. Maar ‘en plein public’ opmerkingen krijgen, blijft toch een ding voor mij, maar het is een mooie uitdaging. En fotograferen blijf ik nog steeds erg leuk vinden. Oefening baart kunst, dus ga ik lekker door en hoop het fotograferen nog eens goed onder de knie te krijgen.

23 thoughts on “Klik klikkerdeklik klik

  1. Ik denk dat niemand het leuk vind en plein public kritiek te krijgen, ook al is het nog zo goed bedoeld. Zo’n cursus is inderdaad erg leuk, heb er ook een paar gedaan toen ik begon zo’n 5 jaar geleden. Al snel wist ik wel dat het niet mijn ding was, die groepscursussen. Ik koos toen voor fotografie-workshops en 1-daagse cursussen in kleinere groepen, dat beviel me prima. Helaas onthoudt mijn hoofd niet alles dus ben ik veel al weer kwijt van wat ik toen leerde maar daarentegen heb ik dan wel het geluk dat ik al die trainingen met mijn schoondochter deed en zij het wel onthouden heeft. Wij gaan het meest samen op pad dus als ik ’t ff niet meer weet dan vraag ik haar en van haar kan ik kritiek wel hebben, zij van mij ook trouwens 😉

    Oefening baart kunst hoor, maar weet je? Dat je plezier behoudt aan deze hobby is ’t belangrijkst.

  2. Ik denk dat je het beslist onder twee knieën krijgt. Vergeet je geen plezier te beleven van het maken?
    Groetjes Kakel

  3. Met toch een heel leuk neven effect, want zoveel foto’s maken doe je toch niet zo gauw. Wel van gewone objecten, maar van mensen is toch al gauw enigszins genant vind ik. Ik zie vooral een heleboel leuke portretten

  4. Portretten zijn erg moeilijk. Neem mij nu bijvoorbeeld. Ik plak gewoon niet. De aardigste foto’s van mij zijn als ik niet weet dat ze gemaakt worden. Eigenlijk ben ik een ontzettende uitdaging 🙂

  5. Ziet er mooi uit dat collage-achtige. Ik zat voor mezelf net te denken dat ik absoluut geen enkele kritische noot meer zet. En dat is jammer want je kan er wat aan hebben. Maar mensen doen zo panisch. Of je krijgt meteen van een ander die het wel even voor de ander opneemt. Tjonge. Wat is dat toch. En maken het ook veel negatiever dan wat ik neerzet. Ik snap dat niet. Maar goed. Ik slik alles in voortaan.

  6. Ik zie heel veel mooie foto’s van je voorbij komen! Kritiek op een creatief proces is vaak lastig omdat je gevoel er in zit. Ik roep altijd dat ik zelf mijn beste criticus ben

  7. Ik heb reeds diverse cursussen gedaan, je gaat aan kritiek wennen en anders kijken. Vooral het laatste is het grootste pluspunt. Als ik mijn foto’s van een paar jaar terug bekijken schrik ik… Nu fotografeer ik bijna alleen in landscape, tenzij het modellenwerk is. Vroeger het meeste in portrait en stond alleen het onderwerp erop…

  8. Ik denk altijd dat ik wel goed tegen kritiek kan, maar als ik dan weer iets gedaan heb, hetzij iets voor de Red-Hatsite, of iets geregeld heb voor de tennisclub en ik krijg “aanwijzingen” wat ik misschien een volgende keer ook nog even mee kan nemen, dan merk ik dat ik toch altijd weer even moet slikken.
    De foto van allerlei fotootjes vind ik schitterend.

  9. En ja, omgaan met kritiek… ik ken niet veel mensen die het kunnen. Het is beter om ‘aanwijzing krijgen’ te gebruiken, volgens mij. Het is dat woord ‘kritiek’ dat zo hard klinkt.

  10. Ik fotografeer vaak en veel, doe het ook graag maar perfect zal het nooit worden waar ik in berust. Maar toch blijf ik me ontwikkelen in mijn fotografie en dat doe jij ook, dat is goed te merken. Go for it, girl!

  11. Ik heb weleens een tijd bij zo’n fotoclub gezeten, daar kreeg je ook advies en aanwijzingen, maar daar ging het toch ook vooral om mooie foto’s tot en met te prijzen en waren de superlatieven niet van de lucht.
    Waar volg je die cursus?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s