Pieterpad: Ommen – Hellendoorn

Omdat het zaterdag was, hoefden we niet te wachten tot 9.00 uur, voordat we de trein instapten, met als gevolg dat we om kwart over 10 al Ommen uitliepen. Het was nog wat nevelig maar het beloofde een zonovergoten dag te worden.

En dat werd het ! En niet alleen door het weer, maar ook door het prachtige landschap, dat zo gevarieerd was.  Afwisselend Eslanden, dan weer bos en heide. Bovendien zaten er de nodige hoogteverschillen in: de Archemer-Lemer- en Hellendoornse berg hadden we te bedwingen! Het begon met een lichte klim naar een uitkijktoren

en daalden weer af tot we langs de oever van de Regge liepen.

Er werden in dat gebied enorm veel bomen gekapt. De informatieborden vermelden, dat men probeert, door bomen te kappen, weer meer heidegebieden terug te brengen in het landschap. Dat heeft o.a. voordelen voor het grondwaterpeil.

Op de Archemerberg stonden we 77,9 meter boven NAP. Het leverde mooie vergezichten op.

Midden in het bos lag de Dikke Steen. Daar was niets teveel mee gezegd. Het is een gigantische zwerfkei door het landijs hier achter gelaten.

Op de Lemelerberg pauzeerden we even bij een enorm standbeeld van een leeuw, neergezet om de herwonnen vrijheid op Napoleon in 1813 te herdenken.

Het laatste stuk van de etappe werd wat vlakker. We liepen we over lange kaarsrechte zandwegen. Je kunt hier de geschiedenis van het ontginnen van de heidegronden aflezen aan het landschap. De boeren hebben met gebruik van mest de waardeloze zandgronden omgetoverd tot een mooi bedrijf. De naam Schaddenveldsweg herinnert er nog aan, dat hier vroeger overal heide was: schadden zijn heideplaggen.

Op het asfalt aanbeland, troffen we opeens allerlei activiteit met motoren in gele hesjes……………….

En ja hoor, even later koersten met hoge snelheid een peloton wielrenners voorbij: de Ster van Zwolle, een heuse wielerkoers, compleet met volgauto’s en de bezemwagen.

Dit keer was het Hellendoorn, waar we in een buurtbus stapten richting station Nijverdal.

11 gedachtes over “Pieterpad: Ommen – Hellendoorn

  1. Zucht, en voort gaat het op de paden van mijn jeugd. De leeuw op de Lemelerberg bracht me terug naar de fietstochtjes met mijn moeder en broer. In de jaren vijftig van de vorige eeuw was het de gewoonste zaak om alles op je fiets te doen. Zo ook een zondags tochtje naar de berg. Aan de voet van de leeuw kregen we een schepijsje van 10 cent, wat een lekkernij.
    Meneer F. en ik strijken met de caravan nog wel eens een weekje neer op mijn oude grond, Salland/Twente.

    Liked by 1 persoon

  2. Goedemorgen Jeanne,

    Wat lijkt me dat fijn om een wandelmaatje te hebben.
    En van die heerlijke lange tochten te maken.
    Mooie foto’s deze! Die zijn vast niet met je mobieltje gemaakt!

    Groetjes van Marlou

    Like

    1. Sorry voor de vreemde naam boven dit stukje.
      Dat heeft WordPress ervan gemaakt. Weet niet waarom.
      Maar je weet wel wie ik ben, neem ik aan!

      Groetjes van Marlou dus!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s