Coronadag

Ik zou dit weekend met een groep fotomaatjes naar de Moezel in Duitsland. Maar zoals je al kunt opmaken uit de eerste zin, ik ben niet gegaan. Maar dat besluit klinkt eenvoudiger dan het was. Ik stond voor het dilemma, gehoor geven aan mijn maatschappelijke plicht of gaan voor mijn eigen plezier. Makkelijker was het geweest, als men het hele gebeuren had afgelast, zoals zoveel evenementen. Maar dat gebeurde niet waardoor ik me een soort spelbreker voelde, als ik niet mee ging. Dus nam ik toch in overweging om te gaan. Waarom niet. Thuis kun je ook wat oplopen. Mijn man deed boodschappen in een overvolle supermarkt. Daar kun je sneller besmet worden, dan in een vakantiehuis op een vrijwel leeg resort in Duitsland. Als er niemand van het 12 koppige gezelschap hoestverschijnselen of verhoging heeft of anders sinds zich ziek voelt, kun je makkelijk gaan. Zo redeneerden ook mijn fotomaten, maar het zat mij toch niet lekker.

Ik wachtte de persconferentie van Rutten af, stiekem hopend op een reisverbod. Dan zou het besluit voor mij genomen worden. Helaas dat gebeurde niet, ons gezelschap was lang geen 100 maar 12 koppig. Ik werd gek van het gemaal in mijn hoofd en hakte op een gegeven moment de knoop door: ik zou gaan. De rust, die ik nu verwachtte te krijgen bleef uit. Ik maalde verder. O, ik had het toch niet moeten doen, of kan het toch wel. Ik had me enorm verheugd op dit reisje. Heerlijk fotograferen langs de Moezel, maar eigenlijk was het plezier er een beetje af. Ik voelde me niet goed onder het besluit, dat ik genomen had.

Ik ben niet bang om Corona te krijgen, qua leeftijd zit ik misschien in de risicogroep, maar ik ben kerngezond, dus zo’n griepje gaat wel weer over. Mijn maten denken, dat ik daarom uiteindelijk toch mijn besluit om te gaan heb teruggedraaid, maar daar gaat het me dus niet om.

Nee, ik voel me niet goed, als ik geen gehoor geef aan de oproep om voor een paar weken zo weinig mogelijk sociale contacten aan te gaan om zo te proberen deze pandemie in te dammen. Zoals premier Rutten het zo mooi verwoorde: Met 50 procent van de kennis, moeten we 100 procent van de besluiten nemen.”  Later zullen we pas weten of het een goed besluit was. Nadat ik de knoop had doorgehakt, viel er een last van me af. Pfft wat een dag!

27 gedachtes over “Coronadag

  1. Ik begrijp helemaal dat je heen en weer geslingerd werd Jeanne maar als je toch gegaan zou zijn had je daar in Duitsland met ‘n rot gevoel gezeten en niet genoten. Goed besluit❣️

    Geliked door 1 persoon

  2. Zeer zeker de juiste beslissing. We weten het niet en we kennen het niet. Een plezierreisje moet een plezier zijn en geen getob.

    In een overvolle supermarkt gaan we ook niet meer binnen. We zijn ook kerngezond alleen raapt Luc nogal snel een bronchitis. Wij hebben Collect&Go geactiveerd. Moeten we de boodschappen enkel afhalen en betalen. Het kost iets minder maar het kost minder kopzorgen.

    En inderdaad, we zullen pas later weten of we het juiste deden, maar het is nu dat we moeten beslissen.

    Geliked door 1 persoon

  3. Ik geef je groot gelijk en ik snap je ook. Ik had gisteren moeten werken in het museum en ik heb de hele week lopen tobben of ik dat nou moest doen. Dingen voor m’n plezier had ik al afgezegd, maar ja in het museum is wel vrijwilliggerswerk, maar niet vrijblijvend vind ik. Gelukkig werd die beslissing voor mij genomen. Het museum ging dicht.

    Geliked door 1 persoon

  4. Ik vind het een zeer verstandig besluit. Ik zou het ook spijtig vinden om niet te gaan, maar zou het ook niet prettig vinden om wel te gaan. Overigens zat ik ook met dat dilemma toen we naar Utrecht zijn geweest. Maar toen lag de situatie nog anders.

    Geliked door 1 persoon

    1. Treffend, je beschrijving hoe je hè en en weer sterftecijfers.Ik ben zelf kordaat, maar toch met schuldgevoel orgelconcert geschrapt, had al kaart, maar heb die aan een veel jongere vriendin gegeven. Nu maar afwachten of het hele concert afgeblazen wordt, ze hebben zo hard geoefend, er komt ook een koor van elders, allemaal in het koetshuis van kasteel Rijckholt, eens op de website kijken, wat ze doen.

      Geliked door 1 persoon

  5. Exact het dilemma waar ik ook voor stond om naar een workshop te gaan. Eerst dacht ik: ik ga. Maar voelde me er ook niet goed bij. Uiteindelijk afgezegd en is het hele gebeuren niet doorgegaan. Verstandig denk ik.

    Geliked door 1 persoon

  6. Ik voel je aarzeling en begrijp het volkomen. Maar het is niet anders. We moeten het even op een laag pitje doen met weinig uitstappen. Niet alleen voor onszelf maar ook voor de anderen. Wat we niet hebben kunnen we krijgen, en wat we wel hebben kunnen we doorgeven.

    Geliked door 1 persoon

  7. Zeer wijze beslissing. Goed gedaan.
    Eigenlijk reageren we nog altijd vanuit het foute perspectief: kan ik ziek worden, kan ik het doorgeven aan oude en zwakke mensen, gaan die sterven?
    En eigenlijk gaat het daar al lang niet meer om. Natuurlijk gaat het ook om ouderen die sterven en zoals de viroloog Marc Van Ranst zegt: ik weet zeker dat als ik 90 zou zijn, ik ook 91 zou willen worden.
    Maar het gaat hem vooral over het feit dat onze gezondheidszorg gaat imploderen als we niet doen wat we moeten doen. Er gaan teveel mensen ziek worden, de ziekte is echt wel zwaarder dan “een griepje”, er gaan teveel mensen in het ziekenhuis belanden en die ziekenhuizen en zorgverleners gaan de toevloed niet meer aankunnen, en dan gaat de volledige gezondheidszorg in het gedrang komen.
    Daarom moeten we dit doen.
    Dus: wijze beslissing. Goed gedaan 🙂

    Geliked door 3 people

  8. Precies zó verkeer ik in het dilemma betreffende een reeds geboekte Italiëreis met een groep collega’s, de laatste week van april. Je verwoordt het heel helder: ook ik hoop alsmaar dat die reis door de organisatiecommissie tijdig geannuleerd wordt, dan hoef ik mij geen deserteur te voelen.
    Want ik ga absoluut niet! Al ben ik dan waarschijnlijk die duizend euro kwijt aan niets.

    Like

  9. Nu is Duitsland niet zo ver en rij je vast nog wel naar huis maar ik hoor mensen die nog naar Portugal willen vliegen, kijk dat snap ik niet. Ik blogde het twee weken geleden al, op Brabant na gebeurde er niks en ik heb volk bij elkaar gezien op feestjes en al. Als je thuis blijft heb je 1 voordeel. Als je ziek wordt heb je je eigen bed en je eigen mens om je heen en hoef je niet te denken ‘shit was ik maar niet gegaan!’.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s