Marskramerpad: Oldenzaal- Bad Bentheim

De dag was aangebroken, dat we de laatste etappe (25 km) van het Marskramerpad zouden lopen. Na een lekker ontbijt verlieten we Oldenzaal onder een bijna strak blauwe hemel, na een laatste blik op de Plechelmusbasiliek.

We wandelden door natuurgebied Boerskotten, een voormalig landgoed uit de 19e eeuw, dat bekend staat om zijn statige lanen met hoge bomen.

Op een gegeven moment liepen we in het bos flink verkeerd, maar gelukkig kwamen we toch uit bij de enige uitbater, die we deze dag onderweg tegen konden komen. Het was IJsboerke, een bedrijfje op een boerderij gerund door twee zussen. En gelukkig hadden ze ook koffie. Op hun terras lieten we het ons goed smaken en we konden ondertussen even uitrusten na 9 kilometer en de omweg.

Het ging verder richting de Duitse grens, prachtige zandpaden

en uitgestrekte velden vol pluimgras en bloemen.

Ik verzamelde in mijn ogen typisch Twentse dingen langs de weg. Zoals de Markestenen, waarmee vroeger in dit gebied grenzen werden afgebakend, maar ook, maisvelden in het licht glooiende landschap, Mariakapelletjes in deze katholieke streek en als sport wordt er veel ruimte besteed aan het klootschieten.

Ook heb ik iets met spoorlijnen en treinen.

Ik was benieuwd of je aan het landschap zou kunnen zien, dat we de grens met Duitsland gepasseerd waren, nou en of!

Het grensgebied met windmolens en uitgestrekte rechttoe rechtaan bossen, met overal jagershutten, asfalt als lapjesdekens, lieten we achter ons. Het landschap werd lieflijker en glooiender. Zo bereikten we Gildehaus, dat best hoog ligt en zeker de Mühlenberg, waar oorspronkelijk 3 molens stonden, nu nog twee. Eentje is een museum, de andere molen functioneert weer echt, nadat de molen is opgebouwd uit Bentheimer zandsteen na een storm. De graaf van Bentheim gaf hiertoe de opdracht. Ernaast wordt in een bakhuis ambachtelijk steenovenbrood gebakken.

De laatste kilometers moesten nog worden afgelegd. Het werd klimmen en dalen voordat we het stadje binnenliepen. De straatjes liepen geleidelijk omhoog en ja, helemaal op de top staat het glorieuze kasteel van Bad Bentheim.

Wij zochten een plek op een terras met uitzicht op het doel van de 372 km lange wandeltocht, die we ooit in Scheveningen begonnen. De taart hadden we welverdiend vonden we zelf.

14 gedachtes over “Marskramerpad: Oldenzaal- Bad Bentheim

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s