Op een fietstocht in onze omgeving raakten C, I en ik in Zuiderwoude verzeild op een heuse Miss-koe verkiezing.

Men had zo’n 80 koeien bij elkaar gebracht. Die paradeerden onder het deskundige oog van een jury rond.

Er waren allerlei categorieën waarbij een prijs viel te behalen. Zo waren wij getuige van Waterlands oudste koeien, waarbij gelet werd op het uiterlijk van de bejaarde dames (10 tot 12 jaar oud) en de productie, die er geleverd was aan melk.

De winnares was 10 jaar oud en had 100.000 liter melk geproduceerd. Als je er dan nog zo uitziet, is dat een kwestie van genen, maar ook van vakmanschap van de boer, zo oordeelde de jury.

Toen kwam de categorie uiers. Geen idee, wat de jury van waarde achtte. Ik zag alleen maar enorme knoeperds van uiers, waar de melk uitstroomde tijdens het rondjes lopen. De beesten werden dus met opzet (nog) niet gemolken.

De prijs was een rozet en een heleboel oordeelkundig commentaar van de welbespraakte spreekstalmeester.

Wij bewonderden slechts de mooie vachten, maar of dat een punt van aandacht voor de jury was, kon ik niet ontdekken.

Wij hadden genoeg gezien van dit stressvolle dagje voor de koeien. Je moet er wat voor over hebben om tot miss koe te worden gebombardeerd.

Als aanvulling op bovenstaand las ik later in de krant, dat men lette op de bouw, de aanhechting van de uier en hoe de benen gebruikt worden. En ook zag ik, dat de uiteindelijke miss Waterland koe Moos was geworden. Dezelfde als de winnares van de categorie oudere koeien. Op de foto boven met de boer met hesje 17. Doen de oudjes het nog niet verkeerd!

Wij fietsten verder en zagen de kerkdeuren openstaan van het mooie Zuiderwoudse kerkje. Er was een schilderijen tentoonstelling te bewonderen van Jaap Oostermann met als onderwerp: Weilanden en wolkenluchten en met veel koe!