De afspraak met mijn nicht in Amersfoort stond al langer gepland. Laat nou net het station Amersfoort deze weken gesloten zijn vanwege werkzaamheden. Er zouden bussen rijden, als plaatsvervangend vervoer. Ik liet mij dus niet weerhouden om te gaan  ook omdat mijn ervaringen met alternatief vervoer bij de NS goed waren. Je moet je instellen op een iets langere reis, dat wel, maar verder had ik er ook dit keer geen klagen over.

Nicht Gerda en ik kletsten lekker bij met koffie en een heerlijke lunch. Toen reden we naar de polder tussen Amersfoort en Soest. Langs de kleine boerenweggetjes was genoeg te zien. Prachtige huizen, vaak met rietgedekte daken zette ik niet op de foto. Wel een mooie oprijlaan van landgoed Coehorst

mooie landschappen

oude schuurtjes

en authentieke boerderijtjes.

Na een wandeling van zo’n 6 km reden we nog naar een lievelings-stukje land van mijn nicht aan het Netelenburchpad. Zij heeft het hier in het verleden al vaak gefotografeerd in alle seizoenen. De rijen wilgenbomen zijn erg fotogeniek, hoewel ze in de zomer het minst sprekend zijn. Ik begreep haar fascinatie voor de bomenrijen.

Wij hadden geluk. We troffen een futenpaartje druk bezig met het maken van een nest. Dat zal wel voor de tweede leg zijn. Vanuit een vogelhut konden wij ze ongezien observeren. Prachtig schouwspel.

Voor de terugreis nam ik weer de bus naar Baarn. Bij dat prachtige koninklijke station stapte ik over op de trein richting de hoofdstad.