De basisschool van mijn kleindochter, waar ik alweer 10 jaar geleden, een aantal jaren gewerkt heb, organiseerde een spelletjes-uurtje voor opa’s en oma’s  en hun kleinkinderen.

Dus werd de enige grootouder, die mijn kleindochter nog heeft opgetrommeld. En die oma vond het maar al te leuk. Allereerst de spelletjes spelen,

maar ook was het leuk om oudcollega’s weer te zien en het schoolgebouw  Dit laatste kende ik niet meer terug. In die tien jaar heeft er een gigantische verbouwing plaats gevonden. Het is er prachtig geworden.

Een heerlijke aula werd de plek waar F en ik ‘ Memory’, ‘Pim pam pet’ en ‘Ra ra wat ben ik’ speelden. Vroeger was er geeneens een gemeenschapppelijke grote ruimte, wat een luxe!

Ook zorgden een paar opa’s voor de muzikale omlijsting.

Het werd een gezellige happening! F genoot en ik niet minder!