Het boek werd op TV aangeprezen en het verhaal had meteen mijn belangstelling. Het is prettig geschreven. Je wilt alsmaar doorlezen, weten hoe het nou zit. Tijdens de reis van Lou, Emmy en kat Broer naar Spanje neemt de schrijver je mee in het levensverhaal van Lou. Het duurt wel even voordat ik in de gaten kreeg wat er in het verleden van Lou is gebeurd en hoe dit verweven is met het heden. Maar dat is niet het enige. Tijdens haar reis en door de gesprekken die ze in Spanje voert om het verhaal van haar vader af te maken, komt ze zichzelf tegen. Ze wordt geconfronteerd met haar emoties en alle gedachten die daarbij horen. Op sommige vlakken wordt Lou wakker geschud en beseft Lou dat ze dingen anders moet gaan doen. Ik vind de wijze waarop Eva Posthuma de Boer die confrontatie en emoties die Lou door moet maken erg goed heeft omschreven en de keuzes die Lou aan de hand daarvan maakt komen haar persoonlijke ontwikkeling ten goede. Verder is er nog een quote in het boek, die is blijven hangen: ‘Wees zuinig met je excuses, deze was om te beginnen onnodig’

Officiele samenvatting bron Hebban: Het verhaal
Ze is 49 jaar wanneer Lou Rijziger van haar chef te horen krijgt dat ze als columniste ontslagen wordt. Er is geen ruimte meer voor haar column in de krant. Wel biedt hij haar een baan aan om als archiefbeheerder het necrologieënarchief op te schonen. Lou vindt het allemaal erg zuur, zeker nu ze nog maar kort geleden haar vader is overleden. Ze vindt het maar een ongewaardeerde klus en voelt zich aan de kant geschoven. Toch pakt ze het aanbod aan en gaat in het archief aan de slag. Dan ontdekt Lou dat haar vader met een verhaal bezig was. Zijn laatste. Dit verhaal leidt naar Spanje. De man van Lou is voor zijn werk naar Brussel vertrokken en hun zoon woont sinds kort ook niet meer thuis. Lou besluit zonder aarzelen om naar Zuid-Europa af te reizen, met als doel het verhaal van haar vader af te maken.