Mijn bestemming was voetbalstadion De Geusselt in Maastricht. Maar de wandeling ernaar toe wil ik eerst nog delen met jullie, voordat ik de tip van de sluier licht over wat er in dat stadion te doen was. Geen voetbalwedstrijd hoor!

Vanaf de Maas, waar ik eerder naar toe gewandeld was, ging ik terug richting station. Het was een heerlijke zwoele avond, waar geen afkoeling leek te komen, maar dat vond ik heerlijk. Het was nog niet de extreme hitte van een dag later. De eerste opvallende gebouw was La Fortezza van de Zwitserse architect Mario Botta in de wijk Ceramique . De hele wijk met de kenmerkende warme rode steensoort is door de beroemde architect Jo Coenen ontworpen, maar uitgevoerd door internationale toparchitecten. Ik ben altijd al gecharmeerd van de warme kleur stenen.

Via de Wilhelminalaan loop ik het oudere gedeelte van Maastricht in

richting station. Daar tegenover valt me het jugendstil torentje op van hotel de l’ Empereur.

Ik moet dit keer geen trein hebben, maar neem de loopbrug om over het spoor in de wijk Wittevrouwenveld te komen.

Met google-maps in de hand loop ik zig-zag door de straten. Aan deze kant van het station was ik nog nooit. De Onze Lieve Vrouw van Lourdeskerk is wel een bekend beeld, omdat je die altijd ook vanaf de snelweg zag liggen.

Mooie muurschilderingen

huizen in een oude Limburgse renaissancestijl (17e eeuw), tussen alle gewone rijtjeshuizen.

En elke keer zocht ik de horizon af, of ik misschien al iets van de Geusselt zag, al waren het maar lichtmasten. En gelukkig, die kwamen steeds dichterbij.

En zo stond ik binnen voor de tribune, zowat onder de lichtmast. Ik was op de plaats van bestemming.

Een leuk bandje speelde ter verwelkoming. Het feest kon beginnen, of was eigenlijk al een beetje begonnen met de prachtige wandeling.