Deze maandagmorgen besloot ons wandelgroepje eens een rondje te gaan lopen door Broek in Waterland. Het waaide flink en een beetje in de beschutting van huizen lopen leek ons wel prettig. Langs het Havenrak, een groot water,

liepen we richting de kerk.

Al gauw werd het wandelen slenteren, want er was zoveel te zien hier. De oude dorpskern is niet voor niks een toeristische trekpleister. Mooie uitzichten op het Havenrak en een draaisluis zijn speciaal.

Van de goed onderhouden huizen straalt de rijkdom af. De grijze kleur van de houten huizen is van vroeger uit de gangbare kleur. Het is eigenlijk de grondverf-kleur, uit een tijd dat er geen geld was voor meer dan dat. Broek in Waterland heeft armoede en rijke tijden meegemaakt. Een heel gevarieerde geschiedenis, die ontstond in de 14e eeuw. In deze moerassige omgeving werd een nederzetting gesticht. De naam Broek betekent dan ook moerassig. Het werd al snel een plek, waar handel gedreven werd, zelfs met de Oost. Het groeide in de 17e en 18e eeuw uit tot een welvarend schippers- en koopjesdorp met deftige huizen. Na de opkomst van Amsterdam verloor het zijn handelsfunctie. Toen volgde een tijd van armoede en verwoestingen in de Napoleontische tijd.

Maar de Broekenaren zochten een nieuwe bron van handel en dat werd na 1813 vooral de melkveehouderij. Men koesterde het historische karakter. Al gauw waren de tijden, dat de huizen uit armoede bewoont moesten worden door meerdere gezinnen, voorbij. Ze kregen weer één eigenaar en men werkte aan een rijke uitstraling van de huizen. De grijsblauwe kleur is geen teken meer van armoede en inmiddels komen er ook andere kleuren voor.

Prachtige details en ornamenten zijn bewaard gebleven uit een rijk verleden. De lantaarnpalen zijn trouwens modern en kosten een godsvermogen, want ook nu is Broek een rijk dorp.

Een mooi voorbeeld is het Beroemde Huis. Hoe groot het vakmanschap was, waarmee de huizen werden gedecoreerd begrijp je beter, als je beseft, dat de gouden slingers, die zo weelderig gedrapeerd zijn op het raam boven de deur van hout gemaakt zijn.

In een aantal huizen zie je nog steeds een dodendeur, die heel hoog boven de weg zit. Dat is de deur, die vroeger alleen werd gebruikt voor bruidsparen om naar buiten te gaan en om de doden het huis uit te dragen. Een ornament boven een deur krijgt toelichting via een ernaast hangend plaatje.

De hortensia’s geven deze tijd van het jaar extra kleur aan het dorp.

Landelijk is het ook met kippen, mussen en spreeuwenpotten.

Het lijkt misschien zo een soort openluchtmuseum, maar er wordt hier gelukkig gewoon gewoond.

Terug aan het Havenrak zagen we dat het buurtwinkeltje open was. Daar moesten we even kijken.

We hingen nou eenmaal de toerist uit, deze morgen.