Bij kasteel Slangenburg werden zus en ik weer afgezet om verder te wandelen op dag 2. Slangenburg is een adellijk landgoed, ook wel havezate genoemd, uit de 14e eeuw. Na o.a. een tijdje als Benediktijnerklooster dienst te hebben gedaan, is het nu nog in gebruik als gastenverblijf voor mensen, die bezinning zoeken.

Het Pieterpad is toch wel het drukst belopen lange afstandspad. Wij kwamen tenminste met een grote regelmaat andere wandelaars tegen. Zij liepen van het noorden naar Maastricht. Wij leken de enigen, die de andere kant op liepen.

Er viel een gebouw op, dat in de volksmond bekend bleek te staan als de kathedraal van het platteland. Heidenhoek is een typisch plattelandsbuurtschapje van verspreid liggende boerderijen. De hoge silo was vroeger een graanmaalderij. Veel van dit soort complexen zijn verdwenen uit het landschap. Dit exemplaar heeft het overleefd en heeft nu historische waarde.

Ik kom niet vaak in de achterhoek dus klinken plaats-en straatnamen me onbekend in de oren. Zo passeerden we IJzervoorde en een pad met een klinkende naam.

In Zelhem was het tijd voor koffie.

Tot vlakbij Varssel vierde de mais hoogtij,

Deze boerderij vond ik een plaatje met die prachtig blauwe schuurdeuren.

Het laatste gedeelte ging door bos ’t Zand, voormalig stuifzandgebied. Begin 20ste eeuw is het bebost om verdere verstuiving tegen te houden.

Nog net aan het eind, voor we werden opgepikt op een landweggetje bij Varssel, kregen we een buitje op ons hoofd. Maar dat mocht de pret niet drukken van deze fijne wandeling.