Meteen bij aanvang van dag 3 begon het weer te regenen. Wij hadden geluk, dat er net een Rustpunt was, waar we in konden schuilen. Dan ook maar meteen aan de koffie, hoewel er van ‘Uutbloaze” nog geen sprake was. De rest van de wandeling geen regen meer gehad. Dat het na 4 uur begon te plenzen kon ons niet deren, want toen zaten we hoog en droog.

We genoten van de mooie omgeving, de vele zandpaden en toch ook met regelmaat van de zon. Het was met recht ‘de paden op, de lanen in’.

De mensen hier zijn trots op hun streek. Ze hebben sinds 2018 een eigen vlag. Omdat de Achterhoek geen officiële streek is, kan de vlag ook niet officieel erkend worden, maar hij is in korte tijd heel populair geworden. Ik zag hem ook al terug in de vorm van een deurmat.

Een molen en dan nog eens met die mooie Hollandse luchten, waar we deze dagen volop van konden genieten, mag niet in de fotoserie ontbreken. Het is korenmolen ‘Ons belang’, ook wel de Lindesche Molen genoemd bij het esdorp Linde.

Onder de molen zit een klein theater., waarvan de opbrengst is bestemd voor het molenonderhoud. Een mooie tekst sierde hier de gevel.

Je kwam ogen te kort door de mooie doorkijkjes en vergezichten .

De boerderijen zijn allemaal even prachtig, maar degenen die de bloem dragen van het Gelders landschap vind ik helemaal top.

De hei stond in bloei, zo prachtig!

Omgeven door al het moois van het Achterhoekse landschap, waren we ongemerkt alweer de domeinen van kasteel Vorden genaderd.

We bekeken het kasteel even van dichtbij.

Daar stopte het Pieterpad voor mij, want nu heb ik het hele pad van Pieterburen tot Maastricht uitgelopen. Niet chronologisch en dagen achter elkaar. Nee, ik deed er jaren over, af en toe eens een paar dagen, maar nu is het klaar. In navolging van de dames Bertie Jens en Toos Goorhuis-Talsma, die het pad hebben bedacht en als eerste dus gelopen hebben.

De fotograaf/chauffeur/neef legde deze mijlpaal vast en dat moest gevierd worden.

Aan mijn rugzak hangt vanaf nu een Achterhoeks Pieterpadpoppetje.