Na de koffie bij mij thuis ging ons vierkoppige gezelschap aan de wandel in mijn dorp. Ik nam de rol van gids op me, ik ben dan ook van hier. Om te beginnen staat in de tuin van de kerk het beeld van St.Sebastianus. Dat maakt altijd indruk. Het is mijn uitzicht, dus voor mij is het gewoon, zo’n martelaar en naamgever van de RK kerk.

Eerst nam ik mijn medewandelaars mee om het ‘Oude Kanaal’ heen. Dit is een oude bocht, die door de kanalisatie van het Noord-Hollands Kanaal niet meer van belang is voor de scheepvaart. Maar voor de bewoners is het wel fijn om aan zo’n doodlopend water te wonen. s’ Zomers om te varen en te zwemmen, s’ winters om te schaatsen.

Het was windstil, dus was er prachtige spiegeling overal.

Via het park kwamen we buiten het dorp. Daar konden we lezen over kasteel Ilpenstein en zijn beroemde bewoner, tevens draagt mijn huis dezelfde naam, omdat het vroeger toebehoorde aan het kasteel, dat er niet meer is. We genoten van de zon en de weidsheid van het land, daar op de dijk van de Purmerringvaart.

Al gauw waren we bij de volgende brug. Daar gingen we het dorp weer in.

Een poging om kaas uit de muur te trekken bij boerderij de Achtervenne mislukte, helaas.

Ik kon wat bekende Nederlanders opnoemen, die hier langs de dijk wonen of gewoond hebben, zoals oud-burgemeester Polak, die het prachtige Rietveldhuis ooit bewoonde.

En voordat we er erg in hadden stonden we alweer voor mijn huis met de naam Ilpenstein. De letters zijn gevormd van de tegeltjes van het vroegere gebouw. Ooit had dat huis de functie van paardenstal van het kasteel. Na de stallen zat er jarenlang een kaasfabriek in het gebouw. Toen zijn er drie woonhuizen van gemaakt, waarvan wij er eentje bewoonden en ook de brandweerkazerne zat in hetzelfde gebouw. Het oude huis is al 18 jaar geleden vervangen door nieuwbouw, maar het heeft nog dezelfde uitstraling van vroeger.

Als je het leuk vindt, lees je hier in vogelvlucht iets over de bewoners van kasteel Ilpenstein.

Collage-foto’s zijn los aanklikbaar.