Huis aan het Water, waar ik elke maandagochtend afspreek met mijn wandelgroep van het Huis, ligt aan de Hoge Dijk. Door wegwerkzaamheden is de toegang tot de Hoge Dijk aan één kant afgesloten . Voor ons een reden om dit keer bij de Monnickendamse begraafplaats af te spreken. Het weerbericht gaf afwisselend regen en zon aan. Onderweg had ik al een nat pak opgelopen.

Toen we vanaf het kerkhof startten, was het gelukkig weer droog. We wandelden richting de Lage Dijk van Katwoude.


Daarvoor moet je eerst een ophaalbrug over.


Er staat een klein aantal huizen, maar al gauw loop je in een agrarisch gebied, dat grenst aan De Purmer Ee.



De verharde weg stopte abrupt. Je kon via een overstaphek doorlopen over de onverharde dijk. Aan de overkant van het water stonden schapen ons aan te staren. Ik denk niet, dat hier vaak mensen komen, temeer omdat de weg eigenlijk doodlopend is.



In het weiland stond iets, dat bleek een jagershut te zijn. Goed gecamoufleerd voor de ganzen en andere dieren, die er rondlopen.


Nog een bijzonderheid was de lange antenne bij een boerderij. M wist te vertellen, dat met die mast vroeger de waterstand werd gemeten. Er kwam een signaal als die te hoog of te laag was. Dit is namelijk ook, net als zoveel plekken in deze omgeving, een polder, die bemalen wordt. Vroeger stond bij die paal ook nog een molen, die hiervoor diende. Men koestert nu blijkbaar de mast als een monument, want het regelen van de waterstand gaat nu anders.

We draaiden om en liepen terug.


Bij de grote weg, die we via een omweg konden oversteken, liepen we naar Huis aan het Water. En net toen kregen we een bui op ons hoofd. De enige van de ochtend. het viel alles mee met de regen. De weersvoorspelling zag er veel beroerder uit.

We sloten de wandeling na 6 km af in het Huis aan het Water. Met uitzicht op de Gouwzee, oftewel ’t Monnickendammer Gat en dobberende Nonnetjes genoten we van onze dik-verdiende koffie, waar we anders de ochtend mee beginnen.

