Natuurlijk kun je hier in Nederland ook wandelen. dat doen we dan ook veelvuldig. Maar wandelen in Engeland is zo heerlijk, omdat je je zo vrij voelt. je kunt zoveel wegen kiezen en je mag overal lopen. Voetpaden zijn niet altijd duidelijk te zien, maar een weiland of een korenveld heeft toch altijd weer een doorgang aan de overkant, dus je mag er gewoon door. Wandelingen staan ook goed aangegeven en ‘public footpaths’ zie je overal. Je kunt dus zwerven door het land. Je komt altijd wel weer ergens uit. Dat geeft zo’n vrijheid aan dat gewandel. Dat kennen we hier niet. Onze wandelpaden zijn beperkt, dus minder ‘avontuurlijk’. Wij hadden in Engeland  wel een doel om naar toe te gaan, maar de routes waren soms lang niet gebruikt. Er waren dagen dat we weinig andere wandelaars tegengekomen zijn. Je bent echt in de natuur. Heerlijk. Ik som de wandelingen even kort op, meer als herinnering/geheugensteuntje voor mezelf.

Three church walk, wandeling langs de River Adur Steyning-Bramber-Upper Beeding:
Langs zee gelopen van Brighton via Hove naar Shoreham by Sea: Southdowns path Washington – Amberley – Storrington – Washington. Soutdowns path: Changtonburyring: Walk along the Grand Union Canal: Walk to Wing, dorpje met ‘Rotschield-huizen’: Walk to Woburn Abbey and garden; Walk to Dunstable Priory, met welverdiende tea:
 
Walk van Quainton naar Waddesdon Manor: