Alsmaar uitstellen, maar het moet toch een keer  gebeuren, kerstinkopen doen. Dé uitgelezen stad daarvoor is Maastricht. Daar waren we toevallig toch, dus waarom niet het onaangename met het aangename verenigen. Dus wij liepen naar het centrum, maar helaas waren we niet alleen. Het werd stapvoets lopen en dat werd ons toch te gortig. Dan maar geen kerstinkopen of een minder populaire stad en dag uitkiezen om dat te doen. Wij sloegen een zijstraat in van de koop-goot en wat schetst onze verbazing? We liepen daar ………………… helemaal alleen.  Wat is de mens toch een raar wezen. Maar misschien , en dat hoop ik maar, vinden de andere mensen die drukte wél leuk.  Als wij er dan maar niet in hoeven.