Anekdotes uit 43 jaar onderwijs, deel 4

Link terug voor deel 1 t/m 3.

Zaandam bleek eigenlijk slecht bereikbaar te zijn voor mijn vriend. Hemelsbreed was de afstand maar 8 kilometer, maar via de weg en met openbaar vervoer was het nog een mijl op zeven. Ik bedacht dus mijn heil dichter bij de woonplaats van vriendlief te gaan zoeken. Ik stuurde een open sollicitatie naar de gemeente Purmerend.

Zaandam,_de_Sint_Bonifactuskerk_foto6_2011-_04-17_16_14Inmiddels had ik ook besloten, dat ik een groot voorstander was van openbaar onderwijs. Vanuit Limburg, waar vrijwel alle onderwijs Katholiek was, had ik via het Katholieke bondsblaadje gesolliciteerd en dat jaar gewerkt in het Katholieke onderwijs. Zelf was ik niet meer gelovig, maar ik stond toen wel voor de taak om de kinderen van mijn klas voor te bereiden op de eerste Heilige Communie. Ik vond dat toen zo fout voelen, niet alleen voor mezelf, maar ik kon ook niet zoveel gelovigheid ontdekken bij de ouders en kinderen van mijn groep. Maar dan wel aan dat feestje meedoen. Maar goed, dat moet iedereen zelf weten.

Door mijn open sollicitatie kreeg ik op een avond bezoek op mijn kamer van een directeur uit Purmerend, die een leerkracht zocht. Of ik de volgende dag een proefles wilde komen geven. Daar had ik slechte ervaringen mee, dus ik deed dat uiteraard liever niet. Die directeur wist me over te halen en liet de leskeuze helemaal aan mij over. Ik wilde wel een liedje over een kat aanleren en iets van een biologieles eraan vastknopen. poesDat vond hij fantastisch, want in de betreffende groep werd nooit gezongen, wist hij te melden. Om het onderwijs aanschouwelijker te maken, zou hij zorgen voor een echte kat. Bij de overburen van school zou hij de kat even lenen. Zo gezegd zo gedaan. Ik kom aan op die school en de eerste de beste persoon, die ik tegenkwam, riep in het voorbijgaan ‘dierenbeul!’. Ik schrok me rot en de moed zonk in mijn schoenen. Maar gelukkig kwamen er twee MR ouders langslopen en die zeiden dat ik me er niets van moest aantrekken . Zij namen die betreffende leerkracht niet serieus. Dus mijn les kon beginnen. Helaas was het aanschouwelijke gedeelte van de les net ontsnapt en werd er in de wijk nog driftig naar hem gezocht. Ik begon maar met het zingen van het lied. Al snel werd er op de deur geklopt en werd er een doos naar binnen gedragen met de buur-kat erin.images6ECPPC4T Ik maakte de doos voorzichtig open, maar voordat ik er erg in had sprong de kat eruit en sprong door het openstaande raam naar buiten. Algehele hilariteit natuurlijk. De spanning was gebroken en ik gaf een gezellige les. Ik ben daar aangenomen. Dat was het begin van 42 jaar werken voor openbaar onderwijs Purmerend en omstreken. Hier mijn eerste groep in Purmerend in 1974:IMG_9610

6 thoughts on “Anekdotes uit 43 jaar onderwijs, deel 4

  1. Ah grappig dit. Ik heb zelf twee keer een proefles gegeven. Beide keren werd ik aangenomen en ik denk beslist vanwege het feit dat ik een muziekles deed. Dat vond ‘de concurrentie’ moeilijk, denk ik.

  2. Geinig verhaal! Arme kinderen, dat er voor jouw komst nog nooit met ze gezongen was. Zingen is heel belangrijk en niet alleen om ze leuke liedjes te leren maar ook voor de longen en de ademhaling.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s