Voorbij Caudebec kleurden de bossen wit van het Daslook 
en blauw van de Blue Bell’s (Nederlandse naam ben ik even kwijt).
Na mooie uitzichten over de bocht in de Seine tot aan de brug de Brotonne
en een steile afdaling kwamen we bij de Seine. Daar heeft Victor Hugo een leuk optrekje kunnen kopen na zijn succesboek ‘De klokkenluider van de Notre Dame’. Het huis doet nu dienst als museum.
De tragische verdrinkingsdood in de Seine van zijn 19 jarige dochter Leopoldine en haar man, maakten dat Victor hier in Villequier niet de gelukkigste tijd van zijn leven had. Op het kerkhof ligt zijn hele familie begraven, behalve hijzelf. Hij kreeg een ereplaats in de Notre Dame in Parijs.
Wij wandelden langs de Seine weer terug naar huis. 
- Reactie
- Herbloggen
-
Abonneren
Geabonneerd
Heb je al een WordPress.com-account? Nu inloggen.
Sjannesblog 
Een mooie omgeving hebben jullie daar, super…
LikeLike
Prachtige foto’s! Wilde hyacint is de Nederlandse naam van de Bluebell. Toevallig laatst opgezocht; ik kende ook alleen de Engelse naam 🙂 Veel plezier nog in Frankrijk!
LikeLike
Mooi hoor!! (En de Nederlandse naam voor bluebells is boshyacint… Ook hier in Ierland staan ze volop te schitteren, evenals een witte variant die licht naar knoflook geurt, echter niet zo sterk als de daslook, die hier nog echt in knop staat…)
LikeLike
Snotnagels noemden wij ze vroeger, die wilde hyacinten. Wat genieten jullie daar!
LikeLike