Vanaf ons huis wandelden we dit keer langs de abdij van Wandrille. We voelden ons net bedevaartgangers, want de wandeling ging naar een andere abdij. Het ging door bossen, af en toe flink klimmen en dalen. Dan liepen we weer door een dorpje, opeens stonden we aan de Seine. Na ongeveer 22 kilometer bereikten we het doel van onze tocht: Jumiège. De daar gelegen abdij heeft al een tijdje geen bewoners meer, want het is nog slechts een ruïne. Maar zo beeldschoon als die restanten van een rijk verleden daar erbij liggen. Een genot om er rond te lopen. De streek rond Jumiège is bekend vanwege zijn heerlijke cider. Er ging dan ook een fles mee in onze rugzak. Die is inmiddels natuurlijk soldaat gemaakt.