Het doet zo zeer

Een vóórfilm maakte me nieuwsgierig. Ik ben eigenlijk niet zo’n fan van Heleen van Royen. Ze wil teveel de blits maken en opvallen. Maar alleen zo’n type als Heleen kan het plan opvatten om de camera op haar dementerende moeder te zetten. De film is een puur en eerlijk verslag geworden, in simpele beelden, waar je voor komt te staan als dochter met een moeder die Alzheimer heeft en dus langzaam achteruit gaat. Je ziet wat voor contact moeder en dochter hebben, hoe dat op en neer gaat tussen goede en slechte momenten. Je ziet emoties maar niet sentimenteel. Je ziet herhaaldelijk hoe humor de boel weer wat kan verlichten. Ik vond het een prachtig integer realistisch verslag. Geen spijt dat ik naar deze film ben geweest.

7 thoughts on “Het doet zo zeer

  1. Ik heb zowel een dementerende vader gehad, alsook moeder nog heb. Het contact is volledig verbroken, om diverse redenen. Voor mij is zoiets ook not done…

  2. Ik denk precies hetzelfde over Heleen. Maar ik denk dat ik mijn weerstand wel zou kunnen overwinnen na alle goede kritieken. Tijdgebrek speelt me nu meer parten. Toch ben ik -zeker na jouw blog- meer geïnteresseerd geraakt. Wie weet komt het er nog van.

  3. Heb het filmpje gezien, zal voor heel veel mensen erg confroterend zijn denk ik maar aan de andere kant het is natuurlijk wel wat er elke dag gebeurd in heel veel gezinnen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s