Chocolat

Er was een tijd dat er in ons kleine dorpje  heel veel winkels waren. Zo had je twee bakkers, twee slagers, een drogist, een groenteboer, een schilder met winkel, een smid met winkel en nog meer. In de straat waar ik woon staan veel huizen, die vroeger winkel waren. Maar dit was allemaal voordat ik hier 42 jaar geleden kwam wonen. Op dat moment waren er nog twee slagers, een drogist, een schilderswinkel en een klein supermarktje. In de loop der jaren verloren ze de een na de ander hun bestaansrecht en was er geen winkel meer over in ons dorp. Daar hadden wij als inwoners zelf aan meegewerkt, want we vonden de spullen in het dorp wel erg duur en bovendien had je bij  de grote jongens in Purmerend en Amsterdam ook nog veel meer keuze. Het was in die tijd wel een gegeven, het gebeurde eigenlijk in alle dorpen zo. Jammer voor mensen die niet zo mobiel zijn, want de dichtstbijzijnde winkel ligt toch 4 kilometer verderop.

Toen trouwde een timmerman uit ons dorp met zijn Anne uit Bretagne. En juist zij, als nieuwkomer zag wat ons dorp miste. Haar handige man knutselde in een gebouw wat leegstond een ruimte in elkaar, waarvandaan zij begon met de verkoop van de dagelijkse dingen. Meteen hadden we weer een gezellig trefpunt, waar we onze dorpsgenoten tegen konden komen. Het werd zo’n succes, mede door de fantastische Anne, die altijd voor iedereen klaar staat. Inmiddels zit ze met haar Mini Marché aan ons dorpsplein, want het loopt zo goed. Sinds een maand heeft ze de winkel vergroot met een hoek, waar ze brood verkoopt en stokbrood en allerlei broodjes bakt. We kunnen nu zelfs op zondagochtend ons warme stokbrood halen in de Mini Boulangerie. Daar krijg je toch een echt vakantiegevoel van. Als ik Anne zo bezig zie moet ik altijd aan de film Chocolat denken, waar ook zo’n vreemdelinge met haar winkeltje iedereen voor zich inneemt. Natuurlijk is Anne zakelijk ingesteld, maar er spreekt ook zoveel liefde uit haar aanpak, hoe ze mensen adviseert en helpt. Wat een verrijking voor ons dorp!

17 thoughts on “Chocolat

  1. Oh ja, dat kán een succes zijn. In ons dorp kregen we jaren geledeneen heel erg leuk ouderwets bakkerswinkeltje nadat ook de super de deuren had gesloten. We waren er erg blij mee. Het liep dan ook heel erg leuk, maar de scholieren van de middelbare school hebben het uiteindelijk verpest. Met zijn allen naar binnen en dan één krentebol kopen. Dat was heel vervelend, maar de uitbaatster wilde er niks van zeggen of iets regelen met de school. Toen is het een zachte dood gestorven, want de dorpsbewoners vonden dat gedoe met die grote drukke gasten in die piepkleine ruimte (een gemiddelde 16 jarige is zowat 1.80 tegenwoordig) niks gedaan.

  2. Heerlijk als dat kan. Toch begint het ook langzaam weer een trend te worden. Kwalitatief goede spullen kopen. Hier loopt het storm voor eieren van de Mergellandhoen, die weer kleinschalig terug aan het keren is in diverse hofjes.

  3. De winkeltjes in de straat waar ik woonde, waren niet op één hand te tellen. Nu is het er stil en zijn ze bijna allemaal verdwenen. Waar ik nu woon, zitten wat winkelcentra, maar qua gezelligheid kunnen die niet tippen aan zo’n winkeltje. Maar bij de grootgrutter kun je alles kopen en dat doen dus de meesten van ons. Hopelijk blijft Anne nog lang haar zaakje runnen.

  4. Pingback: Winterpicknick | Sjannesblog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s