Breskens – Nieuwvliet Bad – Groede – Breskens

Meestal zijn we thuis met de kerst, maar dit jaar ging het anders. De 1ste kerstdag lag er een vleugje rijp over de velden, toen we wakker werden.

Toch een witte kerst, al duurde het maar een zonsopkomst lang en de rijp was alweer verdwenen.

Het heerlijke heldere vriesweer nodigde uit om een lekkere lange dagwandeling te gaan maken. We namen eerst het kustpad van LAW 5. Boven op de duinen genoten we aan de ene kant van het water, de monding van de Westerschelde in de Noordzee,

en aan de andere keken we uit over de Waterdunen en Groese Polders. We stelden ons in op een dagje buiten, omdat alle horeca-gelegenheden wel gesloten zouden zijn op 1ste kerstdag. Wat een meevaller, dat er in Nieuwvliet-bad toch een café-restaurant geopend was, zodat we koffie konden drinken, gekoppeld aan een sanitaire stop. Vanaf daar lieten we de kuststrook los en gingen we verder landinwaarts. De Zeeuwse klei konden we hier in al zijn puurheid bekijken.

We zochten de Bavodijk op, die bij ons nostalgische herinneringen opriep. Ooit brachten we in dit kleine dijkhuisje een paar jaar achter elkaar onze vakanties door. Leuk om het weer terug te zien na bijna 30 jaar, er leek niets verandert.

In Nieuwvliet werd het tijd om te lunchen. Aangezien alles gesloten was, moesten dat wel buiten gebeuren. We bedachten, dat er geen betere plek was voor onze lunch, dan het terras van het dorpscafé. Daar zaten we dan, uit de wind in de zon, op goeie terrasstoelen. Wie kon ons wat maken. Wat een rust op 1ste Kerstdag!

Het ene vergezicht was nog mooier dan het andere,

De kerk van Groede was al van heel ver te zien, maar nu kwamen we er toch dicht in de buurt.

Ook in Groede was het uitgestorven. Wanneer kan je nou een foto maken van een straat, zonder mensen? Ik denk ’s morgens vroeg en op 1ste kerstdag! Ik heb echt niet hoeven wachten tot iemand uit beeld liep. Er was gewoon niemand. Het is een prachtig dorp, waar we nog wel eens teruggaan deze week.

Lopend door de Groese Polder troffen we er een plek aan, die vol stond met bunkers uit de oorlog. Ze hebben er een speelterrein voor kinderen van gemaakt, met de oude bunkers gewoon om in te spelen, aangevuld met wat andere speelattributen. Het zag er aantrekkelijk uit, maar op 1ste kerstdag heeft blijkbaar geen kind tijd om daar heen te gaan.

We bereikten weer de Waterdunen, waar we nu even doorheen konden lopen. Een mooi natuurgebied.

En toen zagen we onze vertrouwde zwart-witte vuurtoren opduiken in de verte. Ons rondje zat er bijna op.

De zon begon dan ook al snel te zakken. We waren eigenlijk net voor zonsondergang thuis met zo’n 22 kilometer in de benen en een prachtige herinnering aan dit Zeeuws -Vlaamse land in ons geheugen gegrift.

27 gedachtes over “Breskens – Nieuwvliet Bad – Groede – Breskens

  1. Nooit in Zeeuws Vlaanderen gewandeld, door jouw mooie foto’s krijg ik zin. Haha, dat hebben wij ook al meermalen gedaan, onze boterhammen opeten op het terras van een gesloten café. En die bunkers, ik heb er wat op en in gespeeld als kind.

    Like

  2. jouw beschrijving doet mij watertanden, ooit kon ik ook zulke grote stukken lopen, aber das war einmal…..en niet in Zeeuws-Vlaanderen maar op Schouwen-Duiveland. Met alle kinderen, toen nog klein, kampeerden we wekenlang op Westerschouwen. Heerlijke tijden, mooie herinneringen.
    Mijn Gronsveldse vriendin Jeanne heeft jaren in Zeeland gewerkt, als medisch secretaresse in het ziekenhuis van Goes.. Een specialist die genoeg had van Maastricht kreeg haar zover dat ze met hem meeging. Ze heeft het in Goes tot haar pensioen volgehouden. Terug in haar geboortedorp in Zuid-Limburg had ze jaren nodig om over Zeeland heen te komen.

    Liked by 1 persoon

      1. jeanne’s gevoelens waren behoorlijk negatief hoor! Al die platgeslagen blauwe klei …, al die horizon, ……al die wind…….ze heeft er nog jaren nachtmerries van gehad.

        Like

  3. Groede lokt ons luid: buurvrouw is er geboren en opgegroeid, neef D. vindt het het allerliefste dorpje, Bertiebo komt er meerdere keren per jaar en nu steek jij er de loftrompet. Dat moet wel iets betekenen 🙂 Fijne dagen!

    Like

  4. Hoewel ik een heerlijke kerst had, ben ik toch stiekem een klein beetje jaloers. Nou een heel klein beetje maar hoor. Wij komen er inderdaad vaak. Maar met kerst waren we er nog maar één keer. Dat vond ik een bijzondere ervaring. Wat is het toch een heerlijke omgeving. Mooie foto’s ook, vooral die met de rode deur

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s