Twee keer de ruïne

De eerste keer wandelden we, afwisselend door bossen en kleine authentieke dorpjes met namen als Avily en St. Leonard.

Sommige wegen waren heel oud aan de keien te zien, waar ze van gemaakt waren. Dat was voor ons een teken, dat we op de goede weg zaten, want ons doel van de wandeling was om de ruïne van de l’ abbaye de la Victoire uit de 13e eeuw te bekijken. We kwamen uit bij een heel oude poort, die toegang gaf tot landgoed van chateau de la Victoire.

Bij navraag bij een taxichauffeur werden we door een statige kastanjelaan gestuurd, maar we zagen helaas geen ruine.

Wel zagen we een tekening aan de kant van de weg. Bij nadere bestudering van de kaart moesten we toch vlak bij die ruïne geweest zijn.

Dan maar een tweede poging wagen. Dit keer met de fiets. Voor mij een mooie gelegenheid om de elektrische fiets uit te proberen.

En de ruïne zagen we uiteindelijk liggen achter een oude muur op het privé terrein van het chateau.

Waarom zo’n reclame maken terwijl je er niet bij mag? Ook in reisgidsen over de streek werd de ruïne aangeprezen, als bezienswaardig. Helaas. Gelukkig waren zowel de wandel- als de fietstocht erg de moeite waard. Bovendien hou ik altijd erg van speuren naar oude dingen.

11 gedachtes over “Twee keer de ruïne

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s