Iedereen, die blogt heeft er wel een, een gravatar of favicon. Het is een soort van merkteken. Eerst was het mijn kopfoto en nu gebruik ik het als kenmerk bij een reactie. Het kan van alles zijn, een foto van jezelf, een plaatje van iets. Als je lang blogt zoals ik herken je de gravatars van anderen wel, ook zonder persoonlijke pasfoto. Maar waarom heb je nou precies het plaatje gekozen, dat je gebruikt. Ik kan alleen maar voor mezelf spreken.
Ooit, al zo’n twintig jaar geleden koos ik als kopfoto van mijn blog voor een detail van een vitrinekast in een winkeltje uit een van de negen straatjes in Amsterdam. Daar kwam ik wel eens samen met mijn Limburgse vriendin om carnavalskleding te kopen.
Ik word vrolijk van de herinnering en de blauwe kleur. Helaas is zij alweer heel wat jaartjes geleden overleden. De kopfoto, die later mijn gravatar werd, is me mede daarom heel dierbaar.
Sjannesblog 
Ben speciaal even gaan kijken. Ik lees blogs altijd in reader op telefoon en daar zie je de blogkop niet en en de gravatar heel klein. Leuk de achtergrond te weten. Ik update de foto van mijn gravatar soms omdat je aan mijn blognaam niet kunt zien wie ik ben
LikeGeliked door 1 persoon
Die van mij wissel nogal eens, de huidige blijft, een bij boven op een oog, BeeVision…
LikeLike
Mooi omschreven en mooi om zo een dierbare herinnering te gebruiken als merkteken. XMar
LikeLike
Op die manier blijft ze altijd een beetje bij je.
LikeLike
Mooie herinnering om te gebruiken als avatar. Over die nuffige dame die ik gebruik heb ik wel eens geblogd, ze heeft te maken met mijn blognaam Bubbels.
LikeGeliked door 1 persoon
Met een favicon heb ik geen probleem. Die hangt aan je website-adres en zie je bijvoorbeeld in een een browser op en tabbladomschrijving. Gravatar heb ik gehad en mijd ik al heel lang. Zoiets hangt aan een mailadres. Het is voor Automattic (WordPress) een volgsysteem zoals Facebook dat doet en dat hoeft van mij niet. Daarbij ben ik alleen ingelogd om even een bijdrage in WP te plakken. Bij reageren ben ik altijd uitgelogd en plaats ik een niet bestaand mailadres. Vaak levert dat bij een reactie een leeg plaatje op of een standaardfiguurtje dat gekoppeld is aan de eerste letter van het ingevulde mailadres. Op mij blogs staan Gravatar uit en roep ik mensen op om geen mailadres in te vullen. Ze mogen het doen, maar ik doe er niet mee. Mogelijk zit er weinig verkeerds achter, maar Disqus (die er ook mee werkt) heeft ooit een paar miljoen van die mailadressen laten hecken, waardoor ik na 6 jaar nog altijd spam in de mail krijg.
LikeLike
Oke, dank voor je informatie.
LikeLike
de mijne is van een foto van de tuin achter het hotel in Wittem waar mijn vader opgroeide
LikeGeliked door 1 persoon
Sinds jaar en dag maak ik foto’s van kloppers. Mijn avatar is een stiertje dat aan de deur van de arena in Ronda hangt. Inmiddels is stierenvechten een omstreden onderwerp, maar dit teken gaat nu al zo lang met me in blogland dat ik het niet wil wijzigen.
LikeLike
Ik lees eigenlijk alleen nog maar op mijn telefoon en zie dit soort zaken nog naar heel klein.
LikeLike