Samen met mijn zus arriveerde ik voor een paar dagen bij onze neef in Gennep.

Onze neef bood zich aan als chauffeur om ons te halen en te brengen naar en vanaf de startlocaties van het Pieterpad. We waren hier al voor de vierde keer. Het werd ook de laatste keer, want ik ging mijn Pieterpad dit keer uit lopen. Hij zette ons af in Braamt, waar we de vorige keer gestopt waren.

Het beginstuk was vrij saai, met een mooie molen, die eruit sprong. Maar het was ideaal wandelweer, mooie luchten en een mooi landschap.

Je kunt zeggen, dat het een landelijk traject was. Veel boerenbedrijven met de onderhand onontkoombare protestvlaggen.

Als je door een dun bevolkt gebied loopt, ben je blij als je een Rustpunt tegenkomt. Wij hadden er al in berust, dat we onderweg geen koffie zouden krijgen. Dit was dus echt een cadeautje en je kon er bovendien ezeltjes aaien.

Tijdens deze wandeling was de droogte ook wel duidelijk te zien. Droge greppels zijn geen uitzondering.

Een sluis en een visafslag waren opmerkelijke dingen in het landschap.

Statige bomen maakten merkbaar, dat we op een landgoed waren aanbeland.

Bij kasteel Slangenburg werden we dan ook opgehaald door neeflief.

Ik ben hem heel dankbaar, dat hij dit wilde doen. In 2022 begon ik aan het slotstuk van het Pieterpad. Lees maar hier. Toen waren de afstanden, die hij moest afleggen om ons op te halen nog niet zo ver. Inmiddels moet hij al een uur rijden om bij ons te komen en dan nog terug ook. Ik voelde me bezwaard. We kunnen natuurlijk ook een B&B dichterbij de route nemen, maar hij wilde er niet over horen. Dus nemen mijn zus en ik zijn aanbod in dank aan.