Pieterpad: Venlo – Swalmen

We vervolgden onze route vanaf Venlo. Het beloofde weer een dag met prachtig najaarsweer te worden. Langs het spoor liepen we de stad uit en het bos in. De Jammerdaalsche heide is een gebied met voormalige groeves, ontstaan door klei- en zandwinning.

Na het bos ging het recht af op een voormalig Trapistenklooster. Bomen in prachtige herfstkleuren langs de lange kloostermuren aan een zandweg, open in het land, bracht ons terug in de tijd. Het klooster zelf was een rommelige bedoening, door jan-en-alleman gebruikt. (niets fotowaardig)

Ik was verrast door het feit, dat de grens van Nederland zo hoog gelegen is. Over een zogenaamd hoog-terras liep het Pieterpad heel wat kilometers door het bos. Het pad was de grens, overal stonden grenspalen. In onze looprichting lag Duitsland links en rechts in de laagte lag Limburg.

In het Brachterwald werd flink gejaagd. Het waren prachtige gevarieerde bossen, waar we doorheen liepen.

Op een gegeven moment stuitten we op een afzetlint op ons pad. Er werden Schlittehunderennen gehouden. We moesten over het lint heen stappen om onze route te kunnen vervolgen. We hoopten stiekem dat we iets van dit festijn zouden kunnen zien. Heel ver weg hoorden we hondengeblaf. Bij grenscafé ‘Im weissen Stein’ was een heel tentenkamp opgezet. Overal zaten setjes sledehonden naast de tenten. Daar was ook de start- en finishplek. We troffen het, dat we de start konden meemaken van een groep. Elke kar start na elkaar en voordat men vertrokken is, staan de honden met hun baasjes te wachten en is het een geblaf van jewelste.

Er moesten nog flink wat kilometers gelopen worden, dus we hadden geen tijd om langer te blijven kijken. Onderweg kwamen we weer op het wedstrijdparcours terecht en daar hadden we geluk om zo’n kar met sledehonden aan het werk te zien.

Na de grensweg kwamen we terecht op de Prinsendijk. Het is een deel van de oude Romeinse verbindingsweg van Xanten naar Heerlen. Zo’n weg met cultuur-historische waarde doet me altijd wel wat.

De lange vrij rechte paden maakten plaats voor kronkelende paadjes in het gebied van de Swalm. Het is een prachtig meanderend riviertje. Op zo’n zonnige herfstdag is het daar een toplocatie!

Na 23 kilometer bereikten we Swalmen. Het was weer een feest, deze wandeling. De prachtige herfstkleuren maakten het compleet.

13 gedachtes over “Pieterpad: Venlo – Swalmen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s