Pieterpad: Swolgen – Vierlingsbeek

We pakten eindelijk de draad weer op van het lopen van het Pieterpad. In 2019 waren we in Swolgen gestopt. Eerst weerhield corona ons ervan om verder te lopen en in deze vakantie stak eerst de NS er een stokje voor door geen trein te laten lopen en toen de overstroomde Maas, die het de bussen onmogelijk maakten om hun dagelijkse rondes te rijden. Maar vandaag, de laatste dag van onze vakantie in Blerick, vertrokken wij vanaf ‘Bej Bèr’ , echt zo’n authentieke Limburgse naam.

Het was een agrarisch gebied. Al die regen had de groei van de mais wel bevorderd, dus toen wij langs zo’n hoge muren van mais kwamen te wandelen vreesden wij met grote vreze, dat deze etappe saai en uitzichtloos zou worden.

Niets bleek minder waar. Het volgende dorp, Meerlo, bleek alweer veel meer allure te hebben. De voormalig burgemeesterswoning, gebouwd in Fabritiusstijl

en ’t Kasteelke, een voormalige kasteelboerderij uit 1619, waren hier debet aan. De zandzakken en het vele water om ’t kasteeltje deed ons beseffen, dat we de Maas weer naderden.

Het riviertje de Molenbeek was hier de echte boosdoener, die buiten zijn oevers was getreden. Gelukkig was het water alweer voldoende gezakt. We gingen even bij bakkerij Maison Lambi koffie drinken, met een goddelijk gebakje met blauwe bessen hier uit de streek. De serveerster raadde af om de route langs het riviertje te volgen.

Helemaal opgeladen stapten we verder en gelukkig hoefden we maar een klein stukje van de route af te wijken. We waren getipt door andere wandelaars, dat we eerder naar het pad terug konden dan gedacht. En wat was het er mooi! De St. Goarkapel, gewijd aan St. Goar, patroonheilige tegen koude en bibberkoortsen, kun je daar aanroepen.

Bij de grootste binnenhaven van Limburg in Wanssum zag je goed, hoe de investeringen in waterbekkens ervoor gezorgd hebben, dat het water hier niet veel schade heeft aangebracht.

Door prachtige zonovergoten bossen van Landgoed Geysteren

kwamen we langs de Rosmolen aan de Oostrumse beek. Jarenlang zorgde deze watermolen voor de afwatering van de Peel. Ernaast staat nog een monumentale Frankische boerderij.

Een lange bloemenstrook trok veel vlinders. In een mum van tijd had ik deze verzameling aangelegd.

De Boschhuizer Bergen vond ik de grootste verrassing op deze route. Ploeterend door het mulle zand van deze zandverstuivingen

afgewisseld met droge heide en zeldzame jeneverbesstruwelen

bereikten wij Smakt, een pelgrimsoord met een oude St. Jozefkapel, kerk en klooster. Aan kapelletjes was hier geen gebrek. In Holthees stond weer een beeldschone Mariakapel.

Tot slot konden we nog een glimp opvangen van de restanten van oude schuren met speksteenlagen van slot Makken.

Station Vierlingsbeek kwam in zicht en we konden uitrusten van deze prachtige afwisselende etappe van 21 kilometer.

7 gedachtes over “Pieterpad: Swolgen – Vierlingsbeek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s